Τώρα πια θα τις εκτιμάμε τις βόλτες;

Τετάρτη, 06 Μάιος 2020 20:05 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Οι μέρες που στο ξεκίνημά τους έμοιαζαν ατελείωτες, έφτασαν αισίως στο τέρμα τους. Πόσο κοπιαστικό και ακατόρθωτο φαινόταν όλο αυτό στην αρχή; Πόσες δικαιολογίες είχαμε ανακαλύψει για να εκφράσουμε απλά την αντίρρησή και την άρνησή μας στις συνθήκες που για το καλό μας, μάς επιβλήθηκαν;
Δεν ξέρω για εσάς, εγώ πάντως τις αγάπησα λίγο περισσότερο αυτές τις μέρες.

Εκτιμήσαμε περισσότερο τις βόλτες μας, προσφέραμε με περισσότερη αυτογνωσία τις αγκαλιές μας, ακούσαμε με περισσότερο προσοχή τις συγγνώμες, υμνήσαμε περισσότερο την αγάπη προς τους ανθρώπους μας. Βοηθήσαμε περισσότερο τον διπλανό μας. Δεν είχαμε αντιληφθεί πόσο όμορφο είναι να υπάρχουμε ο ένας για τον άλλον. Περάσαμε μέρες που ρωτούσαμε «είσαι καλά;» και το εννοούσαμε πραγματικά. Κάναμε ένα ταξίδι αυτογνωσίας, επαναξιολογήσαμε και αναθεωρήσαμε ανθρώπους και καταστάσεις.Αντικαταστήσαμε τις μελαγχολίες με διάφορες δημιουργικές ασχολίες, τα άγχη μας με την προσμονή της καθημερινής βόλτας, τις δουλειές με λειτουργήματα, μα πάνω απ’ όλα, τους φόβους μας με ανθρώπους!

Το θέμα είναι τώρα τι γίνεται; Άτακτη επιστροφή στην προηγούμενη κανονικότητα; Όχι! Δεν πρέπει να μας το επιτρέψουμε αυτό.

Μέσα σε αυτές τις μέρες, λίγο ή πολύ ο καθένας από εμάς, ανακάλυψε τι είναι αυτό που τον κρατά πνευματικά υγιή. Ας το κρατήσουμε και για τις μέρες που έρχονται!
Μην αφήσετε ξανά το ποδήλατο σας να σκουριάσει μέχρι την επόμενη καραντίνα -γιατί θα έρθει κι άλλη. Μην περιμένετε το Σαββατοκύριακο για να χαρείτε μια βόλτα στις μυρωδιές της φύσης. Κάντε ένα μακρινό περίπατο κι ας είναι Τετάρτη απόγευμα. Δεν πάμε αρκετές βόλτες χωρίς προορισμό και, η αλήθεια είναι πως, αυτές έχουμε ανάγκη περισσότερο.

Τρομάζαμε στα δύσκολα και περιμέναμε θαύματα και το θαύμα μας δόθηκε απλόχερα! Και δόθηκε σε όλους μας αυτή η ευκαιρία. Αυτή η επανεκκίνηση ψυχής που τόσο είχαμε ανάγκη. Πόσα θεωρούσαμε αυτονόητα και πόσο δεν ήταν; Η καραντίνα ήταν μια ιδανική ευκαιρία να στήσουμε στον τοίχο μεγάλες προσωπικές προκλήσεις και να πετύχουμε στόχους που αναβάλλαμε καιρό.

Ζώντας σε έναν κόσμο που η ύπαρξή μας εξαρτάται από το τυχαίο πέταγμα μια νυχτερίδας στην άλλη άκρη της γης, είναι ανώφελο να είμαστε εγωιστές. Από εδώ και στο εξής κάντε την κάθε ανθρώπινη επαφή να αξίζει, να έχει συγκίνηση. Κρατήστε τους ανθρώπους που ήταν στο πλευρό σας αυτές τις αλλόκοτες μέρες και προχωρήστε δίχως να φοβάστε τίποτα. Ο φόβος για την υγεία των αγαπημένων μας προσώπων έγινε το κυρίαρχο συναίσθημα. Ας προσπαθήσουμε να τον αποτινάξουμε και στον τερματισμό του να χαράξουμε μια νέα γραμμή αφετηρίας. Αυτής για μια πιο γεμάτη και ουσιαστική ζωή! Μιας ζωής με:
Λιγότερα αύριο
Περισσότερα σήμερα
Λιγότερα θέλω
Περισσότερα έχω ανάγκη
Λιγότερα άτομα
Περισσότερους Ανθρώπους
Λιγότερο εγωισμό
Περισσότερη αγάπη
Μην αναρωτιέστε αν γίνεται! Δοκιμάστε το και υπόσχομαι να μας βγει σε καλό!

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος