Ανάσταση με πίστη και εσωτερική «νίκη»

«Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας…»  - Το φετινό Πάσχα ας αποτελέσει έναυσμα για το προσωπικό μας Φως

Σάββατο, 18 Απρίλιος 2020 08:25 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Ανάσταση με πίστη και εσωτερική «νίκη»

Η φετινή Ανάσταση και το Πάσχα θα έχουν διαφορετική υφή και εξωτερικό «περίβλημα», καθώς δε θα συνδυαστούν με τα παραδοσιακά χριστιανικά ήθη και έθιμα αιώνων. Ο «αόρατος εχθρός» της ανθρωπότητας, ο κορονοϊός, εισέβαλε στη ζωή μας ξαφνικά, άλλαξε τις συνήθειές μας μέσα σε λίγες ώρες και ημέρες, ανατρέποντας την καθημερινότητα σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Όμως, η δύσκολη συγκυρία με την οποία τιμάται η σπουδαιότερη εορτή του Χριστιανισμού και το μήνυμα της πορείας του Θεανθρώπου από τα Πάθη ως τον Γολγοθά και την τελική Λύτρωση, δεν πρέπει να καταβάλλουν την πίστη και την αισιοδοξία μας. Τώρα, που οι περιστάσεις τροποποίησαν συνήθειες του εξωτερικού μας κόσμου, είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ, ο εσωτερικός μηχανισμός της ύπαρξής μας να κινητοποιηθεί σε υψηλό  βαθμό. Η αληθινή αγάπη, η ταπεινότητα, η αλληλεγγύη, η υπομονή, η αισιοδοξία και η διαλλακτικότητα είναι μερικές από τις πνευματικές αρετές που πρέπει να αναδυθούν αυτήν την περίοδο στον «αφρό» της υπόστασής μας. Η συλλογική προσπάθεια και η σθεναρή ελπίδα για καλύτερες ημέρες θα τονώσουν το φρόνημά μας και θα μας οδηγήσουν πλησιέστερα από άλλοτε στις αξίες που πρεσβεύει το κορυφαίο μήνυμα της Ανάστασης του Ιησού Χριστού. Η ενδόμυχη αναζήτηση για πτυχές που θα ενισχύσουν τη θετική μας αύρα και η ακλόνητη πίστη θα μας υποδείξουν το δικό μας μονοπάτι προς το Φως, τη νίκη της ζωής έναντι του θανάτου, σηματοδοτώντας παράλληλα την υπέρβαση από τα προσωπικά μας όρια, ανησυχίες και φόβους.

Το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου
Όπως ανέφερε και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, σε προ ημερών μήνυμά του, «ταπεινωμένη η οικουμένη από ένα αόρατο σωματίδιο αναγκάζεται σε απομόνωση των κοινωνιών. Απόσταση και στις κοινωνικές μας σχέσεις και μέσα στα σπίτια μας. Μετράμε πληγές, δυστυχώς και απώλειες ζωών. Κάποιοι λένε ότι ίσως πολλά πράγματα αλλάξουν για πάντα, ότι όλα ξαναγράφονται από την αρχή. Τη λατρευτική μας ζωή την αισθανόμαστε βαθειά πληγωμένη». Σε άλλο σημείο επισημαίνει ότι αυτές τις δύσκολες ώρες «η ανθρώπινη αλληλεγγύη πρέπει να γίνει θυσιαστική αγάπη προς τον συνάνθρωπο», ενώ κάνοντας έμμεση αναφορά στη Θεία Κοινωνία σημειώνει ότι «το αναστημένο Σώμα του Χριστού είναι πηγή αφθαρσίας, φάρμακο αθανασίας».

Καταλήγοντας, ο Αρχιεπίσκοπος τονίζει ότι «η Λατρεία μας φέτος τραυματίστηκε, τα γεγονότα μοιάζουν αποκαλυπτικά, ωστόσο δεν πρέπει να χάσουμε την ελπίδα και την πίστη μας». Καταλήγοντας, ο μακαριώτατος αναφέρει: «Σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία με τις πρόσθετες για την πατρίδα μας δυσκολίες στα σύνορα, ας έχουμε ελπίδα. Χειροκροτούμε και προσευχόμαστε για όσους υπηρετούν εκεί την πατρίδα και για όσους δίνουν τη μάχη της πανδημίας, γιατρούς, νοσηλευτές, εργαζομένους στον Τομέα της Υγείας. Ο χαιρετισμός του Αναστάντος ας δονεί την ύπαρξή μας».

Στις 26 Μαΐου
η τελετή για το Πάσχα
Στις 26 προς 27 Μαϊου, βραδιά Απόδοσης του Πάσχα, αποφασίστηκε να τελεστεί στους ναούς της χώρας η πανηγυρική αναστάσιμη τελετή που λαμβάνει χώρα κανονικά το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Την τελευταία, δηλαδή, ημέρα που ψάλλεται το «Χριστός Ανέστη», εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν, θα συγκεντρωθούν οι Έλληνες στους ναούς για να ψάλλουν τους αναστάσιμους ύμνους. Θα πρέπει να τονιστεί πως δεν πρόκειται για μεταφορά της εορτής του Πάσχα αλλά για μεταφορά του εορτασμού της τελετής.

Το νόημα της Ανάστασης και του Πάσχα
Καμία γιορτή στο Χριστιανικό ημερολόγιο δεν είναι πλουσιότερη σε συμβολισμό από το Πάσχα. Σε αντίθεση με τη θλίψη και το πένθος που καλύπτουν τη Μεγάλη Εβδομάδα, οι ακτίνες του ανατέλλοντος Ηλίου εξαγγέλλουν την Κυριακή του Πάσχα ότι ο Χριστός, Ανέστη.

Το Μεγάλο Σάββατο, γνωστό επίσης ως Εσπέρα του Πάσχα, τιμά την ανάπαυση του σώματος του Χριστού μέσα στον τάφο. Η αγρύπνια του Πάσχα είναι αξιοσημείωτη για ένα περίπλοκο τυπικό, του οποίου το θέμα είναι το άναμμα της φλόγας ως ένα σύμβολο της Ανάστασης του Χριστού. Στην Ιερουσαλήμ, αυτή η Πασχαλινή φλόγα ανάβει από τον Πατριάρχη της μέσα στο Βωμό του Παναγίου Τάφου.
  Στη σύγχρονη μορφή του τυπικού, η φλόγα ανάβει στη στεγασμένη πύλη της συσκοτισμένης εκκλησίας. Η πομπή κινείται μέσα στην εκκλησία, φωτισμένη από ένα κερί, μια δεύτερη ανάβει στον κυρίως ναό και μια τρίτη στο άδυτο. Η εστία της προσοχής τότε γίνεται η Πασχαλινή Λαμπάδα, ένα μεγάλο κερί τοποθετημένο στη βόρεια πλευρά του αδύτου. Αυτό το κερί, το οποίο αναφέρεται ως η άγια στήλη του φωτός, καθαγιάζεται δεόντως. Πέντε κόκκοι λιβάνι σε πυραμιδική μορφή εισάγονται σε αυτό, υποθετικά στη μνήμη των Πέντε Τραυμάτων του Χριστού. Το άναμμα της Πασχαλινής Λαμπάδας ακολουθείται από το άναμμα όλων των φώτων και κεριών της εκκλησίας και των πιστών, καθώς επίσης και από το χαρούμενο χτύπημα των καμπάνων.

H Ανάσταση του Χριστού είναι το μεγαλύτερο γεγονός μέσα στην Ιστορία.  Είναι αυτό που διαφοροποιεί τον Χριστιανισμό από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία. Η «Ανάσταση του Χριστού» συμβολίζει τη θέωση, τη διάβαση από το θάνατο στη ζωή, συμβολίζει την ανάσταση της δικής μας ταπεινής υπόστασης, σημαίνει την ελπίδα για τη δική μας θέωση. Μέσω της Ανάστασης αποκτά άλλο νόημα η Ζωή και ο Θάνατος. Δεν είναι πλέον ο θάνατος το τέλος της παρούσας ζωής, αλλά ο προσωρινός αποχωρισμός της ψυχής από το σώμα, σαν ένας προσωρινός ύπνος. Ο Χριστός άνοιξε τις πύλες του Άδη, αναστήθηκε και μαζί Του ανάστησε τον Αδάμ και την Εύα, ελευθερώνοντάς τους από την κατάρα του προπατορικού αμαρτήματος. Αναστήθηκε και τη φθορά της φύσης, τη μετάλλαξε σε αφθαρσία. Μέσω της θυσίας του, στο σταυρό των τεσσάρων στοιχείων που συνθέτουν την ύλη, πήρε πάνω του τις αμαρτίες της ανθρωπότητας και, έδωσε μια ακόμη ευκαιρία για τη σωτηρία του δικού μας πνεύματος. Μέσω του δρόμου της αγάπης και της θυσίας μας έδειξε το δρόμο για την αθανασία, για την ελευθερία του Πνεύματος.

Το Πάσχα ή κοινώς «Πασχαλιά» και «Λαμπρή», είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας, όπως αντίστοιχα στους Καθολικούς είναι τα Χριστούγεννα.  Ο όρος Πάσχα προέρχεται από το αραμαϊκό πασ’ά και το εβραϊκό πέσαχ που σημαίνουν πέρασμα, κατά την οποία γιόρταζαν την απελευθέρωση των Ιουδαίων από τους Αιγυπτίους. Κάποιοι μελετητές έχουν προτείνει ως προέλευση του εβραϊκού όρου ξένη ετυμολογία, όπως η ασσυριακή πασαχού (πραύνω) ή η αιγυπτιακή πασ’ (ανάμνηση) ή πεσ’αχ (πλήγμα). Πάντως, η Βίβλος συσχετίζει το πέσαχ με το ρήμα πάσαχ που σημαίνει είτε «χωλαίνω», είτε «εκτελώ τελετουργικό χορό γύρω από τη θυσία», είτε μεταφορικά, «εκφεύγω», «διέρχομαι», «απαλλάσσω». Ίσως και από το ελληνικό ρήμα πάσχειν προς τιμή των παθών του Ιησού Χριστού. Το Πάσχα προϋπήρχε ως έθιμο στην αρχαία Αίγυπτο, όπου την άνοιξη γιόρταζαν το Πισάχ, δηλ. τη διάβαση του Ήλιου από τον ισημερινό και πιο συγκεκριμένα την εαρινή ισημερία. Από τους Αιγύπτιους πήραν οι Εβραίοι πολλά εθιμικά στοιχεία καθώς και το έθιμο του Πάσχα.

 

Ενημερωθείτε για όλη την επικαιρότητα της Λακωνίας και όχι μόνο μέσα από τη συνεχή ροή του www.lakonikos.gr. Κάνετε like στη σελίδα και γίνετε μέλος στην ομάδα του lakonikos.gr στο Facebook για να μαθαίνετε τα νέα πρώτοι! Με το κύρος και την αξιοπιστία του "Λακωνικού Τύπου", της μοναδικής ημερήσιας εφημερίδας της Λακωνίας με ιστορία 23 και πλέον ετών

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος