Απομονώνουμε τον ιό και τον «κανιβαλισμό»…

Δευτέρα, 18 Ιανουάριος 2021 20:40 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Απομονώνουμε τον ιό και τον «κανιβαλισμό»…

Η αύξηση των κρουσμάτων κορωνοϊού τις τελευταίες ημέρες στον Δ. Σπάρτης, που είχε ως συνέπεια την επιβολή αυστηρότερων μέτρων περιορισμού τουλάχιστον ως τις 25 Ιανουαρίου, μεγάλωσε και την ανησυχία που φαίνεται πως είναι διάχυτη στην κοινότητα για την εξέλιξη της νόσου. Από τη θεμιτή, όμως, παραπάνω αντίδραση για άνοδο των δεικτών του Covid-19 σε μια μικρή κοινωνία όπως η Σπάρτη και η Λακωνία, ως τη «μετάλλαξή» της σε ακραίες κι -εν πολλοίς άδικες- απόψεις και συμπεριφορές, απέχει παρασάγγας. Παρατηρείται και εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα μια τάση κατακραυγής κι επικριτικής διάθεσης -από μερίδα της τοπικής κοινωνίας- σε άτομα που διαγνώστηκαν θετικοί στον ιό. Με ιδιαίτερη ευκολία και αυθόρμητη κρίση, ορισμένοι επιδίδονται σε άκρως υποτιμητικά σχόλια και προκλητικές διαδόσεις περί -ουσιαστικά- ασυνειδησίας και «θανάσιμης» ευθύνης εκείνων που είναι φορείς του ιού. Λες και γνωρίζουν τις συνθήκες που συνέβη το -κατ’ εκείνους-  «αμάρτημα». Λες και ο ιός δεν είναι άκρως μεταδοτικός. Λες και δεν μπορεί να έχουν κολλήσει και οι ίδιοι και να μη το γνωρίζουν. Λες και δεν υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθούν, μελλοντικά, στη θέση εκείνων που τώρα «στήνουν στον τοίχο».

Φυσικά και μπορεί τα πλημμελή μέτρα προστασίας, αλλά και η λανθασμένη διαχείριση, σε κάποιες περιπτώσεις, να οδήγησαν στη μετάδοση και την επιβάρυνση της τοπικής επιδημιολογικής εικόνας. Δεν ισχύει, όμως, για όλους αυτό, καθώς παρά την πιστή τήρηση προφυλάξεων, ο ιός έχει την ευχέρεια να «διεισδύει» παντού.

Ο κοινωνικός κανιβαλισμός και η «ανθρωποφαγία» από όσους διεκδικούν το ακλόνητο «παπικό» αλάθητο, αντιμετωπίζοντας την ασθένεια ως σχεδόν… λέπρα και τους φορείς της ως «μιάσματα», πρέπει να απομονωθούν μέσα από μια «καραντίνα» των κακοπροαίρετων και «τοξικών» συμπεριφορών. Δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα στον διάλογο για επιτυχή αντιμετώπιση της δύσκολης κατάστασης, αποσυσπειρώνουν την κοινή προσπάθεια και απομονώνουν ψήγματα αλληλεγγύης, αλληλοϋποστήριξης, κατανόησης, σύμπνοιας και συμπόνιας. Αποτελούν, ταυτόχρονα, συμμάχους του «αόρατου εχθρού» που θρέφεται όταν σιγοκαίει ένας μικρός «εμφύλιος» κι εξουδετερώνουν κάθε μορφής «θεραπεία».

Άλλωστε, η εντολή του Ιησού είναι ξεκάθαρη: «Μην κατακρίνετε και μην καταδικάζετε τον πλησίον σας, για να μην κατακριθείτε και σεις από το Θεό». Αρκεί να μην το θυμόμαστε, μόνο, κατά την είσοδό μας στους χώρους λατρείας…

Όταν όλη αυτή η περιπέτεια φτάσει στο τέλος, πρέπει όλοι -με τις λιγότερες δυνατές απώλειες- να ανταμώσουμε ξανά, να σφίξουμε τα χέρια, να αγκαλιαστούμε, να συνομιλήσουμε, να γελάσουμε. Ας μη δημιουργήσουμε τετελεσμένες πραγματικότητες που, δύσκολα, θα αποδράμουν. Τα συμπτώματα του ιού θα «σβήσουν», τα αρνητικά συναισθήματα που προέρχονται από αμετροεπή αντιμετώπιση και στοχοποίηση του πλησίον, μπορεί να παραμείνουν ως ανίατη ασθένεια...

Χ.Π.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia