«Η ζωή είναι απλή και μπορεί ο κόσμος να είναι ευτυχισμένος με απλά πράγματα».

Συνέντευξη της δημιουργού Δήμητρας Κολομβάκου στη μαρία α. αγγελή

Δευτέρα, 03 Οκτώβριος 2022 11:30 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
«Η ζωή είναι απλή και μπορεί ο κόσμος να είναι ευτυχισμένος με απλά πράγματα».

[…] όταν δουλεύω ένα έργο, μπαίνω σε έναν δικό μου προσωπικό, φανταστικό χώρο […] η ζωή είναι μικρή και δυστυχώς το μαθαίνουμε πιο αργά στην ζωή μας αυτό που μας παθιάζει. Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθήσεις την καρδιά σου […] Τα πάντα μπορούν να γίνουν η πρώτη ύλη μου για ένα έργο […] Να δείξω την τέχνη μου στον απλό καθημερινό άνθρωπο. […] Θέλω να βλέπω παιδιά με ενέργεια, με μάτια και καρδιές ανοιχτές να ανακαλύψουν κάτι καινούριο […]

Η Δήμητρα Κολομβάκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Τορόντο του Καναδά από Έλληνες γονείς και έχει μία κόρη την Ελένη. Η αγάπη της για την Ελλάδα, η επιθυμία της να απλοποιήσει την ζωή της και να ζήσει κοντά στη φύση την οδήγησαν να έρθει και να εγκατασταθεί μόνιμα στη Σπάρτη Λακωνίας. Είναι αυτοδίδακτη καλλιτέχνης ψηφιδωτού. Η ελληνική φύση με τα πανέμορφα βουνά της, τον λαμπρό ήλιο, την θάλασσα αποτελούν πηγή έμπνευσης. Η ελληνική ύπαιθρος, η καθημερινή ζωή των ανθρώπων αλλά και η ιστορία της αρχαίας Ελλάδας αποτυπώνονται στα έργα της.  Λατρεύει τα ταξίδια και την επαφή με τους ανθρώπους. Κάθε ψηφιδωτό έργο είναι μοναδικό. Τα υλικά που χρησιμοποιεί, όπως βότσαλο, μάρμαρο, γυαλί, κόβονται με το χέρι και συναρμολογούνται πάνω στη βάση κομματάκι-κομματάκι. Από το 2007 εκθέτει τα έργα και τα κοσμήματά της σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Ποια είναι τα πρώτα σας σκιρτήματα στις εικαστικές τέχνες ή στην Τέχνη γενικά, οι  πρώτες  σας συγκινήσεις, ερεθίσματα, εντυπώσεις, δημιουργίες;
Η πρώτη μου επαφή με τις εικαστικές τέχνες ήταν στο  Δημοτικό σχολείο στον Καναδά. Εκεί μας έφερναν σε επαφή με πολλές τέχνες όπως τη ζωγραφική, τη γλυπτική, το χορό. Εκεί πρωτογνώρισα την τέχνη του ψηφιδωτού και με μάγεψε. Άρχισα να ψάχνω τα ελληνικά βιβλία ιστορίας που είχαν φωτογραφίες με ψηφιδωτά και αυτό έξαπτε την παιδική μου φαντασία. Τώρα, όταν δουλεύω ένα έργο, μπαίνω σε έναν δικό μου προσωπικό, φανταστικό χώρο. Αφήνομαι στο ταξίδι της δημιουργίας. Κι αυτό το ταξίδι με γαληνεύει.   

Από πότε ασχολείστε συστηματικά με τις εικαστικές τέχνες;
Από πάντα! Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα δημιουργούσα με τα χέρια μου. Μου άρεσε να έχω επαφή με ένα υλικό και να το μεταμορφώνω με τα χέρια μου. Από το χώμα που το έκανα λάσπη κι έφτιαχνα ανθρωπάκια μέχρι τώρα που παίρνω μία πέτρα και την κάνω ένα έργο τέχνης να κοσμεί έναν χώρο. Από το 2005 όμως άρχισα να ασχολούμαι πιο συστηματικά με την τέχνη του ψηφιδωτού.
 
Ως εικαστικός, ως εκπαιδευτικός και ως κάτοικος Λακωνίας, ποια είναι η σχέση σας με την ευρύτερη Λακωνία; Ποιες είναι οι εμπνεύσεις σας από τον τόπο, με τους ανθρώπους του; Οι προκλήσεις;
Παρόλο που γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Καναδά, από μικρή ταξίδευα συχνά στην Ελλάδα. Ο πατέρας μου γεννήθηκε στο Μυστρά και η μητέρα μου στο Γύθειο. Άρα ήταν φυσικό να έρθω στην Λακωνία.  Μένω στη Σπάρτη και εργάζομαι στο εργαστήρι μου, σε έναν κήπο ονειρικό με πορτοκαλιές, λεβάντες και τριανταφυλλιές. Η ελληνική ιστορία, η θάλασσα, ο ήλιος, τα βουνά και ιδιαίτερα ο Ταΰγετος που αγαπώ αποτελούν πηγή έμπνευσης. Στα έργα μου θα δείτε να αποτυπώνεται η ελληνική ύπαιθρος, όπως ελιές, ρόδια, κοκκόρια, στάχυα, αλλά και αρχαιοελληνικά σχέδια όπως αρχαίες λύρες, περικεφαλαίες, αρχαίες ενδυμασίες.

Έχετε αγαπημένους δημιουργούς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό; Εικαστικούς, μουσικούς, ανθρώπους του θεάτρου, λογοτέχνες; Γιατί τους ξεχωρίζετε στην ψυχή σας;
Στην τέχνη του ψηφιδωτού υπάρχουν πολλοί δημιουργοί που εκτιμώ, όπως ο Γιάννης Λουκιανός, ο Γρηγόρης Καλαγιάς, η Όλγα Γουλανδρή και πολλοί άλλοι εντός και εκτός Ελλάδας. Όταν δημιουργώ ένα έργο, μου αρέσει να ακούω  τους ήχους της φύσης, όπως το τιτίβισμα των πουλιών, το θρόισμα των φύλλων, το κύμα της θάλασσας. Ακούω όμως και πολύ μουσική, ελληνική και ξένη.  Ανάλογα την διάθεσή μου μπορεί να ακούω Τάνια Γιαννούλη, Ορφέα Περίδη, Αλκίνοο Ιωαννίδη ή τον Ιταλό Ludovico Einuadi, τoν  Γάλλο Cedric Monnier, τoν Κορεάτη Yiruma, μέχρι τους Rolling Stones και Pink Floyd.

Τι έχετε μάθει για τον εαυτό σας μέσα από το καλλιτεχνικό σας ταξίδι;  
Ότι η ζωή είναι μικρή και δυστυχώς το μαθαίνουμε πιο αργά στην ζωή μας αυτό που μας παθιάζει. Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθήσεις την καρδιά σου και να βρεις κάτι που σε τραβάει και που αγαπάς έστω και αργά. Εάν το επάγγελμά σου είναι αυτό που αγαπάς, τότε δεν είναι επάγγελμα, είναι δημιουργία, είναι πηγή ζωής. Εγώ ανακάλυψα ότι έχω πολύ υπομονή, επιμονή και πολύ-πολύ πείσμα για αυτό που κάνω και τελικά τα καταφέρνω!

Τι ανθίζει σε σας και στους αποδέκτες της τέχνης σας με την αξιοποίηση των υλικών που επιλέγετε στις δημιουργίες σας; Μιλήστε μας για τη ματιά σας, τις τεχνικές και τις προσεγγίσεις σας, καθώς και την αντανάκλαση αυτών των επιλογών μέσα σας.
Οι πρώτες ύλες μου δεν είναι πάντα το κλασσικό βότσαλο, χαλίκια, γρανίτες, πέτρα, μάρμαρα, γυαλί. Τα πάντα μπορούν να γίνουν η πρώτη ύλη μου για ένα έργο, όπως ένα σπασμένο πιάτο, μία παλιά κούπα, ένα σπασμένο παρμπρίζ αυτοκινήτου! Κάτι που βλέπει κάποιος σαν σκουπίδι εγώ το βλέπω σαν ένα μελλοντικό έργο τέχνης. Με γοητεύει η ιδέα να πάρω ένα παλιό, ‘νεκρό’ αντικείμενο και να το ξαναγεννήσω, να το ξαναζωντανέψω. Έτσι για μένα ένα παλιό άχρηστο τηγάνι, μία σανίδα που έχει ξεβράσει η θάλασσα, μία πέτρα ή ένα κούτσουρο είναι η τέλεια βάση μου για ένα έργο μου. Τίποτα δεν είναι για πέταμα. Όλα μπορούν να γίνουν τέχνη!

Τι σας προκαλεί τούτην την περίοδο στην εικαστική εργασία σας και πώς υπερβαίνετε τυχόν δυσκολίες;
Δυστυχώς μερικοί άνθρωποι σήμερα δεν εκτιμούν ή μάλλον δεν γνωρίζουν, δεν έχουν επαφή με τις εικαστικές τέχνες. Αυτό κάνει πιο δύσκολη την δουλειά μου. Κι αυτό είναι η μεγαλύτερή μου πρόκληση. Να δείξω την τέχνη μου στον απλό καθημερινό άνθρωπο.  Η αγάπη μου όμως γι’ αυτό που κάνω με βοηθά να ξεπερνώ τις όποιες δυσκολίες.
   
Ποια είναι τα επόμενα βήματά σας στο μονοπάτι της τέχνης;
Να πειραματίζομαι με καινούρια υλικά και καινούριες τεχνικές. Θέλω  να δώσω βάρος σε τρισδιάστατα έργα και τα έργα μου να στέλνουν ένα μήνυμα με το τι συμβαίνει  στον κόσμο. Τέλος, να μπορέσω να μεταδώσω την αγάπη μου για το ψηφιδωτό σε όσο  περισσότερους ανθρώπους μπορώ.

Ειδικά για την Παιδαγωγική της Τέχνης σε κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης, για κάθε αποδέκτη, ποιες είναι οι σκέψεις σας, προτάσεις σας;
Ευχής έργον θα ήταν τα παιδιά από το Δημοτικό να έρχονται σε επαφή με τις τέχνες. Η ζωγραφική, η γλυπτική, ο χορός, η μουσική, το ψηφιδωτό είναι μορφές έκφρασης συναισθημάτων και τα παιδιά μπορούν να εκφραστούν και να εξελιχθούν μέσα από αυτές. Θέλω να βλέπω παιδιά με ενέργεια, με μάτια και καρδιές ανοιχτές να ανακαλύψουν κάτι καινούριο, ώστε να δουν τι τους ταιριάζει, τι τους ευχαριστεί και τι συναισθήματα τους βγαίνουν. Η τέχνη του βοτσαλωτού-ψηφιδωτού είναι μια τέχνη που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας και χαίρομαι πολύ που καταφέρνω να βάλω και εγώ ένα λιθαράκι, ώστε να κρατηθεί ζωντανή και να περάσει στις επόμενες γενιές.
 
Τι σας απασχολεί τούτο τον καιρό βλέποντας τον εαυτό σας ως πολίτη του κόσμου; Τι σας χαροποιεί και ανακουφίζει;
Με απασχολεί η νέα γενιά.  Με προβληματίζει που έχει δυσκολέψει ο τρόπος ζωής και το μέλλον τους. Με προβληματίζει ότι πολλοί γύρω μας ασχολούνται με ασήμαντα πράγματα και χάνουν την έννοια, το νόημα της ζωής.  Αυτό το είδα έντονα τα δύο χρόνια που ζήσαμε το lockdown με τον κοροναϊό.  Η ζωή είναι απλή και μπορεί ο κόσμος να είναι ευτυχισμένος με απλά πράγματα.

Ποια είναι η ευχή σας για το μέλλον, σε προσωπικό και συλλογικό πλάνο;
Αγάπη, ειρήνη και υγεία για όλο τον κόσμο.

Ιστοσελίδα για την δημιουργό:
https://mosaicartgreece.com/

Η συνέντευξη δόθηκε στην επιμελήτρια & θεωρητικό τέχνης, μουσειοπαιδαγωγό και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τεχνοκριτικών (AICA), μαρία α. αγγελή, σε συνέχεια της έρευνάς της για ανάδειξη του καλλιτεχνικού δυναμικού της περιοχής της Λακωνίας.

Έκθεση εικόνων

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη

Πρόσφατα Νέα

LINARDI
Koutsoviti