Ο Προέδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ Τζανέτος Καραμίχας μιλά στον «ΛΤ»

Την τελευταία περίοδο απασχόλησαν έντονα την επικαιρότητα οι διαμαρτυρίες εσπεριδοκαλλιεργητών του νομού, οι οποίοι, μετά την πλήρη αποδέσμευση των κοινοτικών...
Σάββατο, 10 Απρίλιος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Ο Προέδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ Τζανέτος Καραμίχας μιλά στον «ΛΤ»

Την τελευταία περίοδο απασχόλησαν έντονα την επικαιρότητα οι διαμαρτυρίες εσπεριδοκαλλιεργητών του νομού, οι οποίοι, μετά την πλήρη αποδέσμευση των κοινοτικών ενισχύσεων των εσπεριδοειδών προς χυμοποίηση, ισχυρίζονται πως αντιμετωπίζουν θέμα επιβίωσης, βλέποντας πλέον τις τιμές των προϊόντων τους να κατρακυλούν.
Ο «ΛΤ» έχει τη χαρά να φιλοξενεί τις απόψεις του λάκωνα προέδρου της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών κ. Τζανέτου Καραμίχα για το θέμα.

Κύριε Καραμίχα, από 1-1-2010 εφαρμόζεται η ολική αποδέσμευση της επιδότησης των εσπεριδοειδών προς χυμοποίηση. Τί σημαίνει αυτό για τους παραγωγούς, τί συνέπειες –καλές ή κακές- έχει και ποια ήταν η διαδρομή για να φτάσουμε ως εδώ;
Όλος αυτός ο εκφυλισμός με τα πανωγραψίματα στα λάδια, στα βαμβάκια, στη βιομηχανική ντομάτα στα πορτοκάλια, αλλά κυρίως για να επαναπροσδιορίσουμε την αγροτική μας παραγωγή σε πραγματική γεωργία και όχι σε εικονική πραγματικότητα, το 2004 ως ΠΑΣΕΓΕΣ προτείναμε ομόφωνα την ολική αποδέσμευση για όλα τα προϊόντα, γνωρίζοντας βέβαια ότι αυτό θα δημιουργήσει κάποιες ανάγκες προσαρμογής. Πιστεύαμε όμως, ότι μέσα σε μια περίοδο 5-10 χρόνων θα μπορούσαμε πανελλαδικά να διαμορφώσουμε μια πραγματική οικονομία, έτσι ώστε να μην εξαρτάται κάθε φορά από τις αποφάσεις της Κομισιόν. Αυτό το μοντέλο το έχουμε περιγράψει ότι πρέπει να είναι κυρίως διατροφικό, προκειμένου να φύγουμε και από τα βιομηχανικά προϊόντα, όπως είναι το βαμβάκι, ο καπνός και για έναν ακόμα λόγο.  Όταν το προϊόν σου το έχεις στο ράφι, δεν μπορεί πια κανείς να σου ανατρέψει το μοντέλο της οικονομίας σου, με οποιεσδήποτε αποφάσεις. Υποστηρίζαμε εξάλλου πάντα, ότι η  παραγωγή διατροφικών προϊόντων και ο αγροτοδιατροφικός τομέας δεν μπορεί να υπάρξουν αν δεν υπάρχουν αγρότες και κοινή αγροτική πολιτική που τους στηρίζει.
Εκείνη την περίοδο, κάποια χυμοποιεία, παρενέβησαν στον τότε υπουργό Γεωργίας κ. Αλ. Κοντό, και ως προς το πορτοκάλι καθιέρωσε ένα σύστημα μερικής αποδέσμευσης και μερικής δέσμευσης. Οι παραγωγοί τότε πήραν 2 λεπτά το κιλό. Και προκειμένου να πάρουν το υπόλοιπο 60% της δεσμευμένης επιδότησης έδιναν το προϊόν τους με 3 λεπτά. Ό,τι πιο αισχρό μπορούσε να γίνει. Με τον κ. Χατζηγάκη ξανάνοιξε η κουβέντα, γιατί το προκάλεσε η Κομισιόν.
Και τότε εμμείναμε στην αρχική μας θέση. Εκείνος ο μηχανισμός όμως που ήταν πιο κατηγορηματικός από μας υπέρ της ολικής αποδέσμευσης ήταν ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ο οποίος δεν μπορούσε να διαχειριστεί το μεικτό αυτό σύστημα. Θεωρώ με τις προσωπικές σχέσεις που διαμόρφωσα αργότερα με τον κ. Χατζηγάκη, ότι δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει το χατίρι της ΠΑΣΕΓΕΣ, να συμφωνήσει δηλαδή με την πολιτική της θέση. Αλλά ο ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν εκείνος που πίεζε, μη μπορώντας να διαχειριστεί το σύστημα (μερική και ολική). Μάλιστα η μερική δέσμευση γινόταν με ένα περίεργο τρόπο. Έπρεπε ο παραγωγός να τρέξει κάθε φορά να αποδείξει πόσα κιλά βγάζει το στρέμμα. Πάλι φάνηκε ότι η στρέβλωση του «πανωγραψίματος» δε λειτουργούσε. Το χειρότερο όμως ήταν, ότι ήταν υποχρεωμένος να δίνει 3 λεπτά στο παραγωγό, όταν τα κοπτικά ήταν παραπάνω και συνεπώς, τα έδινε από την τσέπη του για να πάρει το υπόλοιπο της επιδότησής του. Αυτό βεβαίως το μεταβατικό (ενδιάμεσο) σύστημα του κ. Κοντού θα λειτουργούσε ακόμα για το 2010 και 2011. Τέλος του 2011 ήταν υποχρεωτικό να σταματήσει με απόφαση της Κομισιόν. Έτσι κι αλλιώς, από το 2012 θα πηγαίναμε στην ολική αποδέσμευση. Αν και αντιλαμβάνομαι τους λόγους για τους οποίους φωνάζουν κάποιοι σήμερα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δε λένε όλη την αλήθεια.
Αυτό είναι το ένα μέρος του προβλήματος.
Εμείς οφείλαμε να διατηρήσουμε την πολιτική μας θέση κάτω από τη φιλοσοφία που προανέφερα. Ότι έπρεπε να φτιάξουμε μία πραγματική γεωργία και να αποδεσμεύσουμε τον παραγωγό, ώστε να πάρει και την υπόλοιπη επιδότησή του και αν βρει καλή εμπορική αξία να την πωλήσει.
Αναφορικά με την Σπάρτη. Για τον Οκτώβριο 2010 είμαστε βέβαιοι ότι το ΟΣΔΕ θα είναι τακτοποιημένο εγκαίρως και  θα αρχίσει η πληρωμή των επιδοτήσεων για την περίοδο του 2010, ο παραγωγός θα λάβει το σύνολο των ιστορικών του δικαιωμάτων, το 100% και θα διαπραγματευτεί το πορτοκάλι του. Δεν είναι μεγαλύτερο εισόδημα τα 10 λεπτά το κιλό καθαρά, απ’ ό,τι θα έπαιρνε  με το 40% αποδεσμευμένου και το 60% του δεσμευμένου; Είναι πολύ περισσότερα. Φέτος στα 13 λεπτά πουλήσανε το βρώσιμο προϊόν.
 
Τότε για ποιο λόγο διαμαρτύρονται οι εσπεριδοπαραγωγοί της νότιας Λακωνίας;
Στη νότια Λακωνία τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η περιοχή αυτή είχε μικρή συμμετοχή στο χυμό, γι’ αυτό και δεν επηρεάζεται τόσο από την εξέλιξη του χυμοποιείου. Τώρα όσοι μιλάνε από τη νότια Λακωνία είτε δε γνωρίζουν το θέμα των εσπεριδοειδών και πώς διαμορφώνεται στην Ελλάδα ή ενδεχομένως να είχανε ιδιοτελή συμφέροντα.
Ακούω διαμαρτυρίες χυμοποιείων ότι καταστρέφονται κλπ. Ποια είναι η πρότασή τους; Ποια πρόταση διατυπώσανε για το τί θα γίνει μετά το 2012; Μου δίνουν την εντύπωση, ότι προτιμούσαν να βολευτούν άλλα 2 χρόνια και μετά «γαία, πυρή μειχθήτω». Εν πάση περιπτώσει ο κ. Χατζηγάκης αποδέχτηκε την πρόταση της ΠΑΣΕΓΕΣ.
Η ΠΑΣΕΓΕΣ που είναι συνεταιριστική οργάνωση με οικονομική πολιτική, και όχι συνδικαλιστικός φορέας όπως δυστυχώς πολλοί συγχέουν, είχε τονίσει την ανάγκη των αναδιαρθρώσεων. Χαρακτηριστικά για την περίπτωση της Σπάρτης και γενικότερα της Λακεδαίμονας, θα σας πω ότι αποτελεί μία εξαιρετικά καλή περιοχή για πρώιμες ποικιλίες. Έχει πολλά καλά γευστικά στοιχεία το πορτοκάλι της περιοχής. Απλά με τις χωματερές παλαιότερα και το στρεβλό μοντέλο της μεταποίησης αργότερα, φύγαμε εντελώς από την αγορά. Θα μπορούσε στη Λακεδαίμονα να μπαίνει δυο και τρεις φορές μεγαλύτερο εισόδημα, εάν είχαμε στήσει όλη την εσπεριδοκαλλιέργεια στη λογική της αγοράς, του βρώσιμου πορτοκαλιού.
Βλέπετε, εμείς δεν είμαστε Βραζιλία να έχουμε τις απέραντες  εκτάσεις για να διαμορφώνουμε στρατηγική χυμού. Εμείς έχουμε μικρές εκμεταλλεύσεις, άρα πρέπει να βγάλουμε υψηλής ποιότητας προϊόν, διαφοροποιημένο από τους ανταγωνιστές μας, πιο πρώιμο, ή να πάμε σε άλλες καλλιέργειες πχ. τα μανταρίνια, για την καλλιέργεια των οποίων προσφέρονται οι δικές μας περιοχές.

Πώς φτάσαμε στο σημείο οι παραγωγοί να εξαρτώνται κατά κύριο λόγο από τις επιδοτήσεις και αυτές να αποτελούν ένα τρόπο επιβίωσης των αγροτών ;
Μη νομίζετε ότι οι πραγματικοί παραγωγοί, ειδικά στην περιοχή της Λακεδαίμονας, ζουν ευχάριστα από τις επιδοτήσεις. Το εισόδημά τους είναι πολύ συμπιεσμένο, σίγουρα κάνουν και κάποια άλλη δουλειά.
Κάνουν δύο ή και τρεις δουλειές, δεν είναι το αποκλειστικό τους εισόδημα και δεν θα τους έφτανε ακόμα και αν είχαμε κάνει εκσυγχρονισμό ή αναδιάρθρωση στις καλλιέργειες. Η εκμετάλλευση στην Ελλάδα είναι δραματικά μικρή για να μπορέσουμε να πούμε ότι θα έχει πραγματικά αποτελέσματα στο πλαίσιο της ανταγωνιστικότητας και να διαμορφώνει βιώσιμο εισόδημα. Είναι μικρή η κατηγορία των αγροτών που έχει βιώσιμο κλήρο και αυτό πάλι είναι σχετικό. Στη Λακεδαίμονα υπάρχει ισχυρό αστικό εισόδημα. Λίγο πολύ οι καλλιεργητές έχουν και εισόδημα συμπληρωματικό από τις υπηρεσίες. Αυτό ήταν ένα ζήτημα για να εγκαταλειφθεί η καλλιέργεια, αλλά κύριος λόγος είναι ότι αυτοί που ηγήθηκαν του συστήματος των εσπεριδοειδών στο νομό δεν οδήγησαν τα πράγματα σωστά. Τα οδήγησαν στο χυμό, που ήταν έγκλημα. Η διαπίστωση αυτή δεν είναι όψιμη, αφού η αντιπαράθεσή μου με τη στρατηγική της χυμοποίησης κρατά 20 χρόνια.

Ποια είναι η πρόταση της ΠΑΣΕΓΕΣ για να ξεπεραστεί το πρόβλημα;
Εδώ εντοπίζεται πρόβλημα αντιπάθειας των παραγωγών στις ηγεσίες των συνεταιρισμών, ακόμα και στο πρόσωπό μου από την παραγωγική βάση, γιατί για ό,τι καλό και να κάνει η ΠΑΣΕΓΕΣ δεν πρόκειται να μου το πιστώσει κανείς, για ό,τι κακό όμως συμβαίνει στον τόπο είναι βέβαιο πως φταίει η ΠΑΣΕΓΕΣ. Γιατί όταν κορυφώνονται τα προβλήματα τα χρεώνεται η Οργάνωση, η εκάστοτε Κυβέρνηση κοκ.
Σήμερα εάν οι συνεταιρισμοί συσπείρωναν τον κόσμο σε μια άλλη φιλοσοφία και λογική ακόμα και από τα επιχειρησιακά προγράμματα, όπως αυτά του Κανονισμού για τα  οπωροκηπευτικά, από τα οποία  χάνει πολλά λεφτά η Ελλάδα, θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε -και πρέπει να το πράξουμε- σε αναδιάρθρωση, παίρνοντας το 50% του κόστους από τα κοινοτικά προγράμματα. Και δεν χρειάζεται η παρεμβολή κανενός άλλου φορέα, νομαρχίας, περιφέρειας ή κράτους. Πρόκειται για αυτοτελές πρόγραμμα, στο οποίο καταθέτει πρόταση η ομάδα παραγωγών για να οδηγήσει τα πράγματα στην αναδιάρθρωση.
Άγνωστο για πολλούς είναι ότι από τη Θεσσαλία και πάνω τούς έχει κυριεύσει τρέλα με τα ρόδια. Προβλέπω ότι οι περισσότεροι θα καταστραφούν, διότι οι κλιματολογικές τους συνθήκες δεν είναι καλές για το ρόδι. Αντίθετα με την περιοχή μας που είναι οι ιδανικές  για το ρόδι. Υπάρχουν λοιπόν εναλλακτικές δυνατότητες, αρκεί το επιστημονικό προσωπικό δηλ. οι γεωτεχνικοί να ασχοληθούν με το αντικείμενο που πλήρωσε η πατρίδα να μάθουν και όχι με το πώς θα διαχειριστούν τις επιδοτήσεις ή τα προγράμματα και τις μελετούλες.
Τι μας λείπει; Η Λακεδαίμονα θα μπορούσε να ήταν μία απέραντη κοιλάδα κηπευτικών. Σήμερα εισάγουμε στην Ελλάδα κηπευτικά, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε (μπρόκολο, κρεμμύδι κλπ). Επιτέλους, πρέπει να γίνει αντιληπτό,  ότι ο από μηχανής θεός που είχε ανακαλύψει η Ελλάδα και οι Έλληνες, δραπέτευσε από τη χώρα. Μας εγκατέλειψε. Άρα, ότι σώζαμε χιλιάδες χρόνια με τη βοήθειά του, πρέπει τώρα να το κάνουμε μόνοι μας.
 
Άλλες περιοχές της Ελλάδας τα έχουν πάει καλύτερα με τα τοπικά τους προϊόντα; Ποια τα πλεονεκτήματά του έναντι των τοπικών μας προϊόντων;
Παρά την εντύπωση που υπάρχει, για παράδειγμα για τους Κρητικούς, μόνο όσοι είναι στην παραγωγή όλο το χρόνο τα έχουν καταφέρει. Δηλαδή τα κηπευτικά τους, αλλά έχουν δουλειά. 
Η μεγάλη επιτυχία των Κρητικών ήταν ότι κατάφεραν να εξάγουν «Κρήτη». Στα επί μέρους προϊόντα όπως το λάδι, είναι σε χειρότερη κατάσταση από εμάς. Κάνουν μια μεγάλη φασαρία για το προϊόν που λέγεται «ντόπιο». Οι κρητικοί πούλησαν το συνολικό brand name. Εμείς έχουμε ίσως το δεύτερο μεγαλύτερο brand name στον κόσμο, που λέγεται Σπάρτη. Κι όμως δεν έχουμε κατορθώσει να το αξιοποιήσουμε.
Αναρωτιέμαι συχνά, μιας και τυγχάνει η οικογένειά μου να ασχολείται με μια μικρή μεταποιητική μονάδα, γιατί πουλάμε ελιές Καλαμών και όχι ελιές Σπάρτης; Είναι ζήτημα, που πρέπει να ξαναβάλουμε στο τραπέζι από την αρχή και να το συζητήσουμε.

Χρηστέα Diesel Service
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα