«Την ανάπτυξη κοντράρει η γραφειοκρατία και η έλλειψη σεβασμού στην πόλη»

Ο ξενοδόχος κ. Δημήτρης Σταθόπουλος μιλά στον ΛΤ
Σάββατο, 23 Ιανουάριος 2010 02:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Μέλος της οικογενειακής ξενοδοχειακής επιχείρησης «ΜΕΝΕΛΑΙΟΝ», που επί εβδομήντα πέντε ολόκληρα χρόνια αποτελεί αναπόσπαστο και ζωντανό κομμάτι της ιστορίας της Σπάρτης, ο γενικός γραμματέας της Ένωσης Ξενοδοχείων Λακωνίας κ. Δημήτρης Σταθόπουλος, μιλά για πρώτη φορά μέσω του «ΛΤ» για την επιχειρηματικότητα, τα κίνητρα και τις προοπτικές ανάπτυξης στο νομό μας, όπως επίσης και για όσα αποτελούν τροχοπέδη στην πρόοδο αυτού του τόπου.

Πιστεύετε πως η Πολιτεία στηρίζει την επιχειρηματικότητα μέσω προγραμμάτων, όπως το ΕΣΠΑ και ο αναπτυξιακός νόμος;
Η αλήθεια είναι πως έχουν δοθεί χρήματα, έχουν ενταχθεί επιχειρήσεις σε τέτοια χρηματοδοτικά προγράμματα. Μεγάλο πρόβλημα όμως για μια τέτοια επιλογή είναι ο χρόνος.
Από τη στιγμή που μια επένδυση φτάνει στη φάση της ολοκλήρωσής της, ο κρατικός φορέας απαιτεί πρώτα να έρθει να ελέγξει και μετά επιφυλάσσεται να αρχίσει να εκταμιεύει. Μεσολαβεί λοιπόν ένα χρονικό διάστημα σοβαρό από την ένταξη σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα μέχρι την πρώτη εκταμίευση. Στο μεσοδιάστημα, ο επιχειρηματίας είναι σίγουρο ότι τις περισσότερες φορές προσφεύγει σε τραπεζικό δανεισμό. Έτσι, τους τόκους των δανείων που τρέχουν, ο επιχειρηματίας πρέπει να τους πληρώσει, ανεξαρτήτως του πότε θα λάβει την πρώτη δόση. Για παράδειγμα, όταν σε έναν επιχειρηματία λένε ότι θα γίνει έλεγχος σε 4 μήνες - 6 μήνες, αλλά ρεαλιστικά περνάει 1,5 χρόνος διότι  στην ουσία η επιδότηση μειώνεται κατά πολύ λόγω των τόκων.
Σε αυτή την περίπτωση, ο επενδυτής θα βοηθιόταν αν υπήρχε ρύθμιση που θα πάγωνε τους τόκους, για να λέμε ότι υπάρχει πολιτική που πραγματικά ενισχύει την ανάπτυξη.
Οι καλές και μεγάλες επενδύσεις είναι αυτοχρηματοδοτούμενες σε μεγάλο βαθμό.
 
Τα τελευταία χρόνια δόθηκε μεγαλύτερη αξία στη δημιουργία και τον εκσυγχρονισμό αγροτουριστικών καταλυμάτων και γενικότερα σε τουριστικές δραστηριότητες μικρής κλίμακας, οικογενειακής ή συνεταιριστικής μορφής, σε αγροτικές περιοχές. Πώς το εκτιμάτε;
Πράγματι, ο αγροτουρισμός ενισχύθηκε πάρα πολύ και δικαίως, με στόχο την τουριστική ανάπτυξη της υπαίθρου  και τη βελτίωση του εισοδήματος και της ποιότητας ζωής των κατοίκων της. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω όμως, αν αυτό έγινε με τον ορθό τρόπο και αν οι άνθρωποι που εντάχθηκαν σε αυτά τα προγράμματα, τα αξιοποίησαν στη σωστή κατεύθυνση, αφού μοναδική τους υποχρέωση ήταν η λειτουργία των καταλυμάτων για 3-5 χρόνια. Υπήρξαν βεβαίως οικόπεδα, αναβαθμίστηκαν σπίτια, τα οποία μετατράπηκαν σε ξενώνες, αναρτήθηκε η ταμπέλα του προγράμματος, λειτούργησαν για κάποια χρόνια και μετά οι υποχρεώσεις έληξαν.

Το ξενοδοχείο «Μενελάιον» αποτελεί σημείο αναφοράς για την πόλη, με μεγάλη ιστορία.
Το ξενοδοχείο «Μενελάιον» άρχισε να κτίζεται το 1932 από τον παππού μας Δημήτρη Σταθόπουλο, που ήταν από τους πρώτους μετανάστες στις ΗΠΑ. Μετά την επάνοδό του στην Σπάρτη επένδυσε στην ανέγερση του ξεν/χείου, το οποίο οικοδομήθηκε πάνω σε σχέδια γερμανών αρχιτεκτόνων και εγκαινιάστηκε το 1935 ως ξενοδοχείο.
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια της ιστορίας είναι, ότι προκειμένου να δοθεί όνομα στο ξεν/χείο είχε γίνει διαγωνισμός σε ραδιόφωνο της εποχής εκείνης με χρηματικό βραβείο 500 δρχ σε όποιον έδινε όνομα στο ξενοδοχείο. Δυστυχώς, δεν ξέρουμε ποιος κέρδισε τότε βαπτίζοντας το ξενοδοχείο «Μενελάιον».
Στη διάρκεια της κατοχής, το ξενοδοχείο επιτάχθηκε από την ιταλική και τη γερμανική Φρουρά. Έμεναν, δούλευαν μέσα και απ’ έξω είχαν δύο σκοπιές.
Ήταν συγκινητικό, όταν πριν τρία χρόνια ένας ηλικιωμένος γερμανός τουρίστας, που επισκέφτηκε τη Σπάρτη, μας ομολόγησε ότι ήταν αξιωματικός του γερμανικού στρατού που είχε ζήσει και εργαστεί ως στρατιώτης σε αυτό το χώρο. Μάλιστα ζήτησε συγνώμη με πολύ σεβασμό.
Μεταπολεμικά, το Μενελάιον ξαναλειτούργησε ως ξενοδοχείο. Αρχές της δεκαετίας του ’60 έγινε και η προσθήκη 3ου ορόφου σύμφωνα με τα επιτρεπόμενα στοιχεία δόμησης και έκτοτε έγιναν αρκετές φορές ανακαινίσεις. Μετά το θάνατο του παππού στην κατοχή, την επιχείρηση ανέλαβαν τα τέσσερα παιδιά του, οι θείοι και ο πατέρας μου. Ήταν η δεύτερη γενιά που πάλεψε για να επιβιώσει, αφού  μετά τους πολέμους το ξενοδοχείο παραδόθηκε ερείπιο και χρειάστηκε να ανακαινιστεί από την αρχή. Τον ίδιο αγώνα συνεχίζουμε τώρα εμείς, η τρίτη γενιά.

Ανέδειξε βουλευτές το ξενοδοχείο;
Το ξενοδοχείο δεν βγάζει βουλευτές. Η οικογένεια και ο κόσμος βγάζουν βουλευτές. Το ξενοδοχείο φιλοξένησε βουλευτές. Από το 1974 που θυμάμαι εγώ, δεν υπήρχαν εκλογικά κέντρα κομμάτων και βουλευτών. Ο τρόπος ήταν αυτοκίνητα, περιοδεία, καφενείο, συνάντηση, πόρτα- πόρτα.
Ο πατέρας του θείου μας, Γιάννη Σταθόπουλου, υπήρξε βουλευτής πάνω από 20 χρόνια, όπως και ο ίδιος.
Ήταν μια επιχείρηση που ήταν σοβαρή και δέσποζε. Η διάρκεια τα δείχνει όλα. Ήταν σημείο αναφοράς, συνάντησης και παλαιότερα, κέντρο επιρροής.

Είναι γνωστό ότι στη διάρκεια της λειτουργίας του ξενοδοχείου φιλοξενήθηκαν σ’ αυτό σημαντικές προσωπικότητες. Θυμίστε μας μερικές από αυτές.
Ο πρώτος που έρχεται στο μυαλό μου είναι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Προς χάριν του μάλιστα κατασκευάστηκε η σουίτα για να φιλοξενηθεί.  Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος όταν επισκέφτηκε την Σπάρτη για τα 1.000 χρόνια του Οσίου Νίκωνος, ο αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος πρόσφατα, όπως επίσης πολιτικοί όπως οι κ.κ. Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος και Κάρολος Παπούλιας και με διαφορετικές ιδιότητες.
Ακόμα από εδώ πέρασαν όλοι οι αρχηγοί των κομμάτων μέχρι σήμερα. Πρόεδροι, αντιπρόεδροι, σημαντικοί άνθρωποι του θεάματος, αθλητές - προπονητές.

Εδώ και λίγους μήνες το «Μενελάιον» ξαναλειτουργεί μετά από μία γενναία εκ βάθρων ανακαίνιση. Που αποσκοπεί αυτή η παρέμβαση;
Κάναμε καθολική παρέμβαση σε παραδοσιακό, διατηρητέο κτίριο με σεβασμό στην ιστορία και την αρχιτεκτονική του. Δεν ήταν απλά ένα βήμα εκσυγχρονισμού, ήταν άλμα. Ήταν τεράστιες οι δυσκολίες που ξέραμε ότι θα αντιμετωπίσουμε και ακόμα περισσότερο όταν έγινε η αποκάλυψη.
Στόχος μας είναι να διατηρηθεί εξυπηρετώντας τις ανάγκες των επισκεπτών μας για άλλα 30 χρόνια. Η ανακαίνιση σκοπεύει στην πλήρη ανταπόκριση στις ανάγκες του σημερινού αλλά και αυριανού πελάτη, εξυπηρετώντας τον με τον καλύτερο τρόπο. Ακούμε τον πελάτη, και αυτό θεωρώ πως είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του καλού επιχειρηματία.
Συνειδητά προσφέρουμε στην τοπική κοινωνία και την οικονομία. Στην επιχείρηση εργάζονται 27 άτομα με πλήρη απασχόληση, πλήρως ασφαλισμένα, ενώ και άλλες πέντε οικογένειες από την οικογένειά μας  απασχολούνται σε αυτήν. 

Είναι διαπιστωμένο ότι οι επισκέπτες της Λακωνίας, και της Σπάρτης συγκεκριμένα, δύσκολα παρατείνουν τη διαμονή τους στην πόλη μας πέραν της μίας ημέρας. Οι ίδιοι τί σας ομολογούν;
Στατιστικά είναι αποδεδειγμένο ότι ο μέσος όρος διανυκτέρευσης στη Λακωνία είναι 1,2 ημέρες, άρα στη Σπάρτη είναι ακόμα μικρότερος. Ο μεγάλος πόλος έλξης της Σπάρτης είναι ο Μυστράς. Αν δεν υπήρχε ο Μυστράς θα υπήρχε διαφορετικό τουριστικό σκηνικό.
Η Σπάρτη είναι όμορφη πόλη, με πολύ καλό ρυμοτομικό, αλλά…
Αν εξαιρέσουμε τους νεότερους που έχουν άλλα ενδιαφέροντα, κι αναζητούν άλλου είδους τουρισμό , οι μεγαλύτερες ηλικίες είναι εκείνες που κάνουν περιηγητικό τουρισμό. Αυτοί έχουν χρόνο και τους ενδιαφέρουν τα αξιοθέατα και τα ιστορικά θέματα.
Σας ομολογώ ότι δεν στέλνω τους πελάτες μου στην Αρχαία Σπάρτη. Λυπάμαι που το λέω. Ευχαρίστως στέλνω τον κόσμο μου στο καταπληκτικό Μουσείο Ελιάς και Λαδιού, ευχαρίστως διοχετεύω τον κόσμο στα άλλα αξιοθέατα της Λακωνίας, όπως στην Κουμαντάρειο Πινακοθήκη, στα Μενελάια ανάκτορα, στο Θολωτό Τάφο του Βαφειού κλπ. Αλλά στην Αρχαία Σπάρτη δεν τους στέλνω. Είναι αφύλακτος χώρος, τόπος νυχτερινών ραντεβού και οι μισές πέτρες των μνημείων λείπουν. Δεν με τιμάει να στέλνω τον κόσμο που φιλοξενώ εκεί, το λέω με πλήρη συνείδηση. Είναι ντροπή για εμάς τους σπαρτιάτες και για την πόλη μας. Κρίμα.
Φανταστείτε ότι για το «Σπάρταθλον», -που ούτε οι λάκωνες δεν το στηρίζουν- έρχονται άνθρωποι από όλες τις γωνιές της γης, διανύοντας 270 χιλιόμετρα για να πιουν νερό από τη Σπάρτη και τερματίζοντας να ακουμπήσουν τα πόδια του αγάλματος του Λεωνίδα. Αυτή είναι η ιστορία.
Οι ίδιοι οι πελάτες μας στήνουν στον τοίχο λέγοντας «τι κάνετε γι’ αυτή την πόλη με αυτήν την τεράστια ιστορία;».

Αναπληρώνεται αυτό το κενό;
Την απουσία φυσικών αρχαιοτήτων και άλλων επισκέψιμων μνημείων πρέπει να καλύψει το Ψηφιακό Μουσείο. Είναι ανάγκη. Κάθε χρόνο διοργανώνεται έκθεση στη Θεσσαλονίκη με τίτλο «Νέες πόλεις χτισμένες πάνω στις παλιές». Το πρώτο λόγο τον έχει η Σπάρτη και θα τον έχει μάλλον για πάντα. Άρα, η ανάγκη της εποχής είναι το Ψηφιακό Μουσείο και όσοι δεν το καταλαβαίνουν να κάτσουν στο σπίτι τους.
Αυτοί που θα αποφασίσουν στις επόμενες εκλογές να ασχοληθούν με τα κοινά θα πρέπει να επιδείξουν σοβαρότητα και να διαθέσουν χρόνο. Πάρα πολλοί σπαρτιάτες έχουν τις γνώσεις, τα φώτα, αλλά δεν έχουν το χρόνο και σωστά δεν ασχολούνται.
Αν ορισμένοι πάσχουν από τίτλους, αξιώματα, υστεροφημίες, καλό είναι να μην ασχοληθούν. Βρισκόμαστε σε οριακό στάδιο. Δεν μας παίρνει άλλο. Δεν είναι δυνατόν στις δύο κεντρικότερες λεωφόρους της Σπάρτης να βρίσκονται οι περισσότεροι εμφανείς κάδοι απορριμμάτων. Δεν είναι δυνατόν να μην έχουμε λύσει ακόμα το πρόβλημα των σκουπιδιών και της στάθμευσης. Σαν λάκωνες αγαπάμε το Γύθειο. Είκοσι χρόνια ντρεπόμαστε, λυπόμαστε αλλά δεν κάνουμε τίποτα. Το χειρότερο είναι ότι το πρόβλημα σύντομα έρχεται και στην πόλη της Σπάρτης. Πού είναι το μυαλό, ποιο είναι το σύστημα; Δεν υπάρχει αποτελεσματική διοίκηση. 
 
Όπως είναι διαμορφωμένο το τοπίο στο νομό μας θεωρείτε ότι υπάρχει ανάγκη νέων και μεγαλύτερων ξενοδοχειακών υποδομών;
Υπάρχει, αλλά πριν απ’ αυτό υπάρχει ανάγκη αναβάθμισης των πολλών υφιστάμενων μονάδων. Κυρίως υπάρχει ανάγκη να εκπαιδευτούμε πρώτα εμείς οι επαγγελματίες και οι συνεργάτες μας σε καλύτερη παροχή υπηρεσιών. Αν είχε προηγηθεί αυτό, ίσως να μην υπήρχε ανάγκη ξεν/χείων 5 αστέρων. Σίγουρα και ο νομός χρειάζεται μια τέτοια μονάδα, όπως συμβαίνει στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου. 
 
Πρέπει οι πολιτικοί να ακολουθούν και επιχειρηματικές αρχές;

Ναι και δυστυχώς δεν γίνεται. Έτσι θα πρέπει να είναι. Να μην σπαταλούνται χρήματα και να διοχετεύονται σε λάθος κατευθύνσεις. Για παράδειγμα, υπάρχει σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης και υποτίθεται ότι το μέτρο δεν είναι εισπρακτικό. Υποτίθεται ότι θα αγοραζόταν οικόπεδο μέσα στο κέντρο της Σπάρτης για να υποδεχθεί κάποια αυτοκίνητα και να αποφορτιστεί η κυκλοφορία της πόλης. Δεν είδα τίποτα και δεν ξέρω που πήγαν αυτά τα χρήματα. 

Πόσα χρόνια πρέπει να περιμένει αυτή η πόλη για να γίνει σηματοδότηση;
Δεν είναι ακριβό μέτρο. Έχουμε χάσει την αγωγή μας. Οι  μισοί σπαρτιάτες τσακώνονται με τους άλλους μισούς. Ο ξένος επισκέπτης παίρνει την κάκιστη εντύπωση από τους σπαρτιάτες οδηγούς.
Βρέχει, υπάρχουν λακκούβες στους δρόμους και ο άλλος με το αυτοκίνητό του γκαζώνει για να σε βρέξει και δεν αφήνει τη μάνα με το καροτσάκι του μωρού να περάσει. Αυτό γίνεται στη Σπάρτη. Στην Αθήνα που είναι τεράστια πόλη και δεν σε ξέρει κανένας, οι οδηγοί σε σέβονται περισσότερο.
Μας επηρεάζει η ιστορία. Κλειστή πόλη- κλειστό κύκλωμα. Ανοίξαμε τα σύνορά μας, αλλά παραμείναμε κλειστοί. 
 
Ποια είναι λοιπόν τα κακώς κείμενα της Σπάρτης μέσα απ’ τα μάτια του επισκέπτη;

Η όχι καλή συμπεριφορά στους δρόμους, η ανύπαρκτη σηματοδότηση, η ελλιπής τουριστική πληροφόρηση, το πρόβλημα των σκουπιδιών, η κακή οργάνωση και η έλλειψη σεβασμού στην αρχαία κληρονομιά μας.

Ποια τα καλά που αποκομίζει ο επισκέπτης;
Είναι μία ήρεμη πόλη και σε 10 λεπτά τα έχουν όλα.
Δεν είναι τυχαίο που οι φοιτητές τελειώνοντας τις σπουδές τους επισκέπτονται ξανά και ξανά την Σπάρτη. Τους φοιτητές τούς αγκαλιάσαμε μετά από τρία χρόνια. Όταν φωνάζαμε φέρτε μας σχολές, φέρτε μας στρατό, δεν το λέγαμε για να συμπτυχθούμε, αλλά για να κερδίσουμε σε ανάπτυξη.
Έχουν βοηθήσει πάρα πολύ. Αν δεν υπήρχαν αυτοί δεν ξέρω.

Ποιοί άλλοι έχουν βοηθήσει την τοπική οικονομία;
Σημαντική βοήθεια δίνουν και οι ομογενείς. Μας δίνουν τις εμπειρίες τους και ένα είναι σίγουρο. Κατά βάση σε κάθε χωριό και σε κάθε σύλλογο, αν δεν υπήρχαν οι μετανάστες δεν θα υπήρχε το χωριό, Δείτε την τεράστια προσφορά του ομογενή Ευστάθιου Βαλιώτη. 
Υπάρχει το Επιμελητήριο Λακωνίας, το οποίο κάνει άριστη δουλειά. Επιμορφωτικά σεμινάρια και ημερίδες, εκπαίδευση-ενημέρωση. Δεν δικαιολογείται ένας νέος επιχειρηματίας να μην έχει ενημερωθεί και εκπαιδευτεί από αυτές τις δράσεις.
Ουσιαστική επίσης είναι η δουλειά που κάνει τα τελευταία χρόνια η Ένωση Ξενοδοχείων Λακωνίας και σε συνεργασία με όλους τους τοπικούς φορείς. Η πρόσφατη εκλογή του προέδρου κ. Δημήτρη Πολλάλη στη Διοικούσα Επιτροπή του ΞΕΕ ανοίγει την άμεση πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων για τον ξενοδοχειακό κλάδο για την επίλυση των προβλημάτων μας.
 
Δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά οι νέοι λάκωνες;
Βεβαίως, θέλουν. Οι λάκωνες είναι τολμηροί. Θέλουν να επιχειρούν, αλλά δυστυχώς εκτός Λακωνίας γιατί εδώ δεν υπάρχουν κίνητρα πολλά, ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει προηγούμενο οικογενειακό καθεστώς.
Αν δεν τους βγει το ρίσκο, που είναι πολύ δύσκολο για έναν νέο άνθρωπο, προτιμούν τη σίγουρη οδό, δηλαδή το Δημόσιο. Τους χρειαζόμαστε όμως. Υπάρχουν ευκαιρίες, ανάγκες, να τραβήξουμε τον τόπο μπροστά.

 

Χρηστέα Diesel Service
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα